Thuis komen in Bazel - Kruibeke

 

11/04/2026

Na de perikelen met de RCZ R is het er eindelijk van gekomen om nog eens op pad te gaan met de Bravia. Al is voltanken in deze periode niet bepaald iets waar je naar uitkijkt met die monsterprijzen aan de pomp. Gelukkig was de dieseltank niet helemaal leeg, dat scheelt, maar het is geen reden om hem onder de carport te laten staan. Ik ben op een plek waar ik al vaker ben geweest en waar ik altijd graag terugkom: Bazel, op de parking bij sporthal Den Dulpop, aan de voet van de polders van Kruibeke. Het is inmiddels rond de middag en buienradar voorspelt kans op buien, maar ook dat houdt me nu niet tegen. Eerst een tas koffie terwijl ik wat schrijf, en daarna wat eten voordat ik aan de wandeling begin. Even geaarzeld maar uiteindelijk besluit ik toch de zonnecrème te gebruiken, het is beter te voorkomen dan te genezen.

Ik wandel naar de dijk daar staat een bordje met “ Kruibeekse Kreek wandelroute” hoelang deze wandeling is daar heb ik het raden naar maar ik besluit deze bordjes te volgen. Het is alvast nieuw voor mij een route die ik nog niet eerder heb gedaan. Via de trappen lopen we de dijk op en gaan langs de overzijde weer naar beneden. Dat baantje had ik bij mijn laatste bezoek in 2024 ook al eens gedaan maar dan vanuit de andere richting. Wat verderop sla ik links af, langs het Donkpad wat ik dus nu voor het eerst ontdekt. Ik wandel voorbij een definitief gesloten speelbos dat vooral uit afgestorven bomen bestaat. En wat later bereik ik de Dweerse gaanweg. Her en der vind je ook boom kapelletjes. 

Het is zalig wandelen door de polders en via de Dijkstraat wandelen we richting de Schelde. Daar doemt plots de industrie op die zich aan de overkant van de schelde bevind. Dit is het punt waar ik mij terug wat herken, hier heb ik reeds eerder gewandeld maar dat is toch alweer een tijd geleden. We bevinden ons hier in het poldergebied Bazel-Rupelmonde en volgen de schelde via de Overloopdijk. Daar komt net de waterbus aangevaren. En zo bereik ik uiteindelijk de Verkortingsdijk die ons naar de dijk brengt en het Kunstwerk 'Arcade' een beeldhouwwerk van Gijs Van Vaerenbergh. Ik meende al even nattigheid te voelen en even later werd men vermoeden bevestigd. uiteindelijk begon het licht te miezeren. 

Aan de dijk aangekomen de trap op zou ik normaal rechtdoor moeten richting het kasteel maar aangezien ik geen jas bij heb besluit ik geen risico's te nemen en rechts af te slaan richting de parking en de Bravia. Zo heb ik toch al 10,218 stappen gezet in 1u53m wat goed is voor een wandeling van 7,1 km. Terug in de Bravia en na wat gerust te hebben is het tijd om wat te eten, ik hou het simpel en een zelfgemaakte hotdog kan ook wel eens smaken. Daarna al wat schrijven aan de blog en vul ik de avond met kaarten terwijl ik via de smartphone luister naar Radio 1 voor het wedstrijd verslag van Sint-Truiden – Club Brugge wat eindigt op 1-2 en daar drink ik natuurlijk een goede St. Bernardus op.

Ik had me ferm miskeken en het was al na 1 uur toen ik mijn bed opzocht. De klok op de display boven de schuifdeur stond nog op winteruur, dus maar meteen even aangepast. Ik had ook de truma verwarming laat op de avond nog eens aan het werk gezet want het was fris in de Bravia. En toen ik de volgende morgen uit bed kroop merkte ik dat de gasfles leeg was. Nu ja dat gaf de error code toch aan op het schermpje. Dus meteen even overgeschakeld naar een volle fles. Na het ontbijt maak ik mij op voor de wandeling, de zon schijnt maar het is nog fris. Dus besluit ik toch maar de jas aan te trekken. Ik wandel in de richting waar ik gisteren gestopt was en gaan naar rechts via de Verkortingsdijk richting het kasteel. Aan het einde gaat het even naar links via de Achter Den Berg en rechts het brugje over, zo wandel ik het park van het kasteel in.

Wanneer we het kasteel naderen stappen we over een hangbrug volgens het info bord is dit de eerste gietijzeren hangbrug die werd gebouwd in Europa.

In het charmante polderdorpje Bazel waakte in de 13e eeuw een robuuste waterburcht mee over de Scheldevallei. Later verrees op die plek het statige Kasteel Wissekerke. De adellijke familie Vilain XIIII woonde hier meer dan tweehonderd jaar. In de eerste helft van de 19e eeuw kozen burggraaf Philippe en zijn gemalin Zoé de Feltz voor een visionaire verbouwing in neogotische stijl. Hiervoor namen ze de bekende architect François Verly onder de arm.

Alles wat in die tijd belangrijk was, werd voorzien: een gevel om mee te pronken, een imposante toegangspoort, een prachtig Engels landschapspark met een elegante smeedijzeren hangbrug en een moestuin met exotische vruchten. Bovenop de bestaande duiventoren kwam een waterreservoir voor het kasteel, eronder een hypermoderne ijskelder. In het kasteelinterieur veel Egyptische elementen. De burggravin liet zich inspireren door de optrekjes in empirestijl van haar goede vriend Napoleon.

Ik wandel rond het kasteel om dan vervolgens terug te keren naar de parking en zo zijn de eerste 3.426 stappen gezet in 41 minuten wat goed is voor 2,3 km

Terug in de camper schrijf ik al wat verder en de bedoeling is om nog even te wachten alvorens aan de echte wandeling te beginnen men had bewolking voorspeld maar dat valt goed mee.

Het is rond de middag als ik me dan opmaak voor wandeling twee van de dag ik wandel terug naar het vertrek punt van gisteren maar in plaats van links af te slaan naar het Donkpad ga ik deze maal rechtdoor. Geen pijltjes of bordjes maar gewoon wat vrij wandelen in de natuur. En eens je hier al voor de vijfde maal verblijft begin je de streek al wat te kennen. Aan het einde sla ik rechts af en volgen de Dweerse gaanweg die uitmond in de Verkortingsdijk,  waar ik links afsla en even pauzeer bij de Liefkesboom, je zou er ook een Liefkesboom wandeling hebben maar dat moet ik de volgende keer  maar eens bekijken.

Wat verderop sla ik rechts af en zo wandel je terug richting de schelde via de Overloopdijk en het natuurgebied de Fassaatpolder. 

Na een poosje beland ik terug op de plek waar het Zweeds paviljoen zich bevind, of beter wat er nog van rest. Het gebouw is verder aan het vervallen en er werd zelfs een omheining rond geplaats. 

Je kan er meer overlezen in Vlaanderen Deel 2 . Daarna zet ik de wandeling verder en in de verte zie ik een ree dat aan het grazen is, ik had nog getwijfeld om de andere camera met telelens mee te nemen maar aangezien er regen werd voorspeld heb ik ze maar thuis gelaten. Nu van regen is er geen sprake dus volgende keer neem ik de camera toch mee. Maar ondanks de afstand tussen de 100 en 150 meter is, mag je dit toch al een knappe prestatie van men oude Canon EOS 70D camera met de EF-S18-200mm f/3.5-5.6 IS, zoomlens noemen. 

We zetten onze wandeling verder richting Rupelmonde, dat we deze keer links laten liggen, om vervolgens naar rechts de dijk op te gaan. In één vloeiende beweging gaat het richting het kunstwerk 'Arcade' en daarna naar de parking. Zo kwam ik deze dag uit op 14.835 stappen in 2 uur en 51 minuten, goed voor 10,3 km, inclusief de korte wandeling eerder op de dag. 

Het alarm op de smartphone had ik niet ingezet, maar iets voor half acht stond ik op. Na het ontbijt trok ik mijn wandelschoenen aan en begaf ik mij richting de dijk langs het kunstwerk Arcade richting Schelde, al hoefden we ditmaal niet zo ver te gaan.

Wat verderop neem ik het baantje naar beneden en volg dit tot aan de ingang van het pad dat me naar Paviljoen Coninckshofke brengt en wat nu dienst doet als vogelkijkhut. De geschiedenis van dit jachtpaviljoen waar een bijgebouw van werd gesloopt kan je hier lezen .

Ik blijf er maar even, want veel is er die dag niet te zien, ik wandel verder richting het karperhuisje. Na het maken van wat foto’s keer ik via dezelfde route terug naar het Coninckshofke . Ik hou het daar snel voor bekeken en loop terug richting de dijk. Daar ga ik richting de camper, maar sla het eerste straatje rechts in. Moeder eend zwemt met haar kroost voorbij, recht langs mijn lens.

Aan het eind van het straatje ga ik even zitten op de bank en las een korte rustpauze in. Daarna gaat de wandeling verder we slaan links af via de Zandgaanweg daar kan ik deze foto’s maken met de zwaan en wat verderop alweer een moeder eend met haar kleintjes. Waarvan de meeste zich goed schuil houden tussen het riet.

Aan het eind van de weg gaat het even naar links en onmiddellijk rechts en slaan wat verderop links af richting de dijk die ik oversteek en zo bij de Bravia aan kom en zo heb ik op deze maandag toch weer 9.564 stappen gezet wat goed is voor 6,6 km. Na wat te hebben gerust is het tijd om op te ruimen en huiswaarts te keren. De Bravia kreeg binnenin een poetsbeurt maar toen ik de lege gasfles er uit nam om een nieuwe te halen merkte ik dat de gasfles nog niet helemaal leeg was. Dan maar terug plaatsen en de omschakeling maken. En nu plannen maken voor een volgende uitstap.