Ontdek de Schoonheid van Bazel-Kruibeke: Een Wandeling langs Historie

 

Het was iets voor elf in de middag als ik de parking van de sporthal “De Dulpop” aan de Beekdam te Bazel – Kruibeke bereik, de parking is sinds mijn laatste bezoek in 2020 al heel wat veranderd. Zo is er nog een tweede parkeerstrook aangelegd en er zijn vier plaatsen voorzien speciaal voor campers, al stonden we er met meer dan vier. Na het innemen van mijn plaats is het eerst tijd voor een tas koffie en wat koffie koeken, daarna maak ik mij klaar voor de eerste wandeling. Het weer zit alvast mee en dus heb ik er veel zin in.

Ik ga geen wandelknooppunten volgen want die zijn er niet, maar eens je daar al enkele malen bent geweest begin ik de weg daar al wat te kennen en stap ik de dijk op en sla rechts af. Ik wandel langs het beeldhouwwerk “Arcade” van Gijs Van Vaerenbergh. Na het fotograferen zet ik mijn wandeling verder. Ik volg de dijk tot aan het eind daarna gaat het naar rechts richting Rupelmonde en de Graventoren.

De Graventoren is gebouwd op de ruïne van een waterburcht uit de 12de eeuw, opgericht door de graven van Vlaanderen. In de 13de eeuw vergrootte Margaretha van Vlaanderen haar kasteel; de ‘burcht met zeventien torens’ krijgt vorm. In de veertiende eeuw werd het grote zaalgebouw langs de Schelde toegevoegd. Het kasteel vormde de achtergrond van verschillende historische terechtstellingen en gevangenisstraffen. Ook Mercator zat hier gevangen op beschuldiging van ketterij.

Het slot deed daarna, tot in 1748, dienst als militaire verschansing. In 1817 deed baron de Feltz, schoonvader van graaf Filips Vilain XIIII de puinen wegruimen en bouwde op de laatste overgebleven torenvoet een paviljoen van baksteen. Van de huidige toren is enkel het benedendeel van Doornikse kalksteen oorspronkelijk. Elk van de vier bouwlagen bevat spitsbogige vensters, met baksteen tot schietgaten gedicht. De toren is jammer genoeg enkel te bezoeken op afspraak en met een Gids.

Ik stap verder richting de scheldedijk en daar ligt De West-Hinder die ik nu ook eens van dichtbij kan fotograferen op de achtergrond tussen de bomen kan je het restaurantje “De Groenendijk” zien waar ik twee weken eerder was met de Bravia. De West-Hinder is één van de drie voormalig lichtschepen die destijds gebruikt werden als navigatiebaken op de Noordzee.

Wat verder op langs de scheldedijk kom ik bij het beeldhouwwerk van de “Zwarte Madame” van Irénée Duriez . De foto’s bevallen me niet echt, maar met wat bewerking valt deze toch wel mee. 

En zo bereik ik de scheepwerf “Scheldewerf Rupelmonde NV” waar je moet rond heen wandelen en zo terug bij de Scheldedijk en het jaagpad uitkomt die naar Steendorp leidt. Er staat ook een zonnewijzer, als je denkt te weten hoe laat het toen was mag je het in de reactie hieronder laten weten !

Maar Ik beslis uiteindelijk om terug te wandelen want ik wil ook nog even naar het “Karperhuisje” aan de Rupelmondse kreek, het werd ooit als vakantiehuisje gebouwd in 1961. Vandaag is het niet meer toegankelijk en werd het na een opknapbeurt ingericht zodat de kerkuil en vleermuizen er zich in konden huisvesten.

Daarna gaat het richting het jachtpaviljoen “Coninckshofke” eveneens een voormalig vakantieverblijf dat toebehoorde aan bankier en steenbakker Waarschoot die het paviljoen liet bouwen aan zijn geliefde visplaats in de tweede helft van de 19e eeuw. Later werd het eigendom van de zeepziedersfamilie De Coninck uit Temse en kreeg het meteen zijn huidige naam Het Coninckshofke.

Na Wereld oorlog I kocht de familie Van Raemdonck, die een transportbedrijfje had in Rupelmonde, het perceel en het gebouw. Anna Van Raemdonck produceerde er zalfjes en confituren. Haar puistenzalf was bijzonder vermaard in de streek, hoewel Anna er geen geheim van maakte dat het goedje hoofdzakelijk uit kattenvet bestond. Tijdens de jaren zestig moest Anna na een rechtszaak noodgedwongen stoppen met haar kwakzalverij.

Het doet nu dienst als vogelkijkhut en het is er heerlijk toeven. Terug bij de camper is het meteen tijd voor iets fris om de dorst te lessen. Daarna even de laptop op laden en kan ik aan dit verhaal beginnen schrijven ik merk dat ik hier Wifi heb “Kruibeke Open” maar het netwerk is niet beveiligd en eigenlijk kan ik er niks mee aanvangen. Nog maar eens een redenen om toch maar te overwegen die schotel van Starlink te nemen. Ondertussen ook al eens de stappenteller raadplegen die vertelt me dat ik 13.063 stappen heb gezet goed voor 9,4 km in 2u30m. En zo zit de eerste dag er meteen ook op.

Ik ben vroeg opgestaan want “De morgenstond heeft goud in de mond” terwijl ik buiten mijn veters van de wandelschoenen aan het knopen ben hoor ik boven mij het geluid van een gasbrander en zie ik een luchtballon. Het is de Ballon van Het Vlaams Belang en ik grijp naar de camera om wat foto’s te nemen. 

Wat later heb ik een tweede maal geluk als ik plots iets opmerk in het gras, ik blijf even stil staan en ja hoor het is een ree dat in het gras ligt. Ik blijf nog even staan en wacht geduldig af tot het voor het ree genoeg is geweest, overeind komt en weg wandelt.

Achteraf bleek enkel deze ene foto goed genoeg te zijn en is de rest goed voor de prullenbak. Het is wel wat frustrerend als je dan eigenlijk eens oog in oog staat met iets waar je al zo lang naar uitkijkt en de foto’s achteraf waardeloos zijn. Het is nu eenmaal het zwakke puntje van de Canon die wanneer je gaat focussen op het ree hij zich soms focust op de dingen er net naast, met als resultaat een haarscherpe boom en gras maar een wazig ree.

Ik had er even aan gedacht de Canon 70D in te ruilen voor de R1 deze nieuwe camera zou dit probleem niet meer hebben, alleen als ik de prijs zag heb ik dat idee maar al voor goed opgeborgen. Ik zet mijn wandeling verder en kom zo terug bij het Coninckshofke. Daar is de vrouw die me die morgen al gepasseerd was met de fiets, ze geeft een camera met telelens bij. Ik heb alvast een leuke babbel met haar en ze vertelt me dat ze daar recent een vos zag in het water springen die naar de overkant zwom. Je moet maar wat geduld en vooral veel geluk hebben. Even later krijg ik een reiger in het vizier die kan ik nu ongestoord fotograferen zonder dat hij mij opmerkt en meteen het hazenpad kiest. Al doet hij dat even later dan toch.

Na een tijdje hou ik het voor bekeken en neem afscheid van men collega hobbyfotografe en zet mijn wandeling verder. Ik neem de dijk richting Bravia maar sla dan meteen rechts af en kom zo terug op het punt dat ik die morgen al gepasseerd was aan de Verkortingsdijk sla ik terug rechts af, een nieuw en voor mij onbekend stukje dat ik nog nooit eerder gedaan had en dat me naar de dijk bracht met de trappen vlak aan de parking waar de Bravia op mij wachtte. De stappenteller vertelde me dat ik 12.703 stappen had gezet in 2u18m goed voor een afstand van 9,1 Km. Terug in de Bravia werk ik nog wat aan dit artikel. Daarna maak ik tijd om wat te eten want rond half twee begint de voetbalmatch tussen Club Brugge en Gent en dat wil ik voor geen geld missen. Daar ik nog geen televisie heb in de Bravia volg ik de match op de Smartphone en even later eindigt mijn zondag in mineur. Club verloor en na alles opgeruimd te hebben is het tijd om alweer huiswaarts te rijden.