Blij weerzien met de Abdij van Postel


3
1 Januari en terug op pad met de Bravia, later dan geplant maar beter laat dan nooit moet je maar denken. De start verliep niet zoals verwacht de navigatie via de Pioneer, Google Maps en het Android auto systeem zorgde voor wat problemen. De route verscheen maar niet op het scherm en dat terwijl er wel degelijk verbinding was. Blijkbaar had de Pioneer er geen zin in, dat geeft hij bij het opstarten wel eens vaker en dan laat hij even op zich wachten. Aanvankelijk had ik  mijn oog laten vallen op het Japanse Alpine. Nu ja volgens M Motorhomes kon de Belgische importeur blijkbaar het door mij gekozen model niet leveren. En toen ze hem hadden gevraagd of hij andere modellen kon leveren bleef het muisstil. Dus werd het dan maar de Pioneer. 

Er zit dan niks anders op dan te navigeren via de smartphone en dat lukt evengoed. De stembegeleiding deed het alvast wel. Door het oponthoud is het al laat als ik de parking van de abdij van Postel bereik en aangezien ik die dag nog niks gegeten had deed ik dat meteen. Daarna werk ik al wat aan het reisverhaal en laad ik de microfoon van mijn DJI Osmo Pocket 3 handcamera op. Deze had ik mij eens aangeschaft en waarmee ik in 2024 tijdens men bezoek aan de Blankaart proef draaide. Een groot succes qua beeldkwaliteit kon ik het niet noemen en de filmpjes online zetten viel ook al dik tegen. Een miskoop maar ik ga morgen en de eerstvolgende dagen nog eens een poging doen. Normaal zou nu de aankoop van een DJI drone volgen maar ik twijfel nu wel een beetje of dit wel verstandig is? Het gaat toch meteen om een flinke som geld. 

Wanneer de avond valt en de truma voor een gezellige warmte zorgt in de Bravia kijk ik even tv op de smartphone met name FC De Kampioenen en daar blijft het bij. Deze keer heb ik iets nieuws om de tijd te verdrijven geen kruiswoordraadsel maar zoals in de goede oude tijd een boek speelkaarten. Het was nog vroeg toen ik reeds het bed inkroop en pas vijf uur als ik wakker werd. Daar buiten zat er eentje die zowat elke twee minuten zijn keel openzet en die ik na een tijdje graag zou laten kennis maken met mijn maat 43. Het is de haan die er voor zorgt dat ik om 5u47 al aan men tafel zit. Ik besluit om al te ontbijten maar zolang het buiten duister is kan ik niet vertrekken dus ga ik daarna nog maar even op bed liggen.

Zodra het daglicht zijn intrede doet gaan de wandelschoenen aan en begeef ik mij naar buiten. Ik was in 2021 ook al eens begonnen aan deze wandeling maar toen er verwarring ontstond bij de knooppunten besloot ik maar rechtsomkeer te maken. 


De wandeling begint aan de ingang van de abdij en de abdijwinkel. Je wandelt er naar de abdij zelf, daar moet je rechts afslaan er ligt daar een omheinde weide waar herten grazen. Maar ik besluit even rechtdoor te wandelen naar de kruidentuin die recent heraangelegd is. Maar met de winterperiode is daar weinig van te zien. Wat opvalt is de lege plek waar in 2021 een hondenren stond dat was de verblijfplaats van Rommeke, je kan er meer over lezen in men bericht Vlaanderen Deel 2 

Daarna ga ik terug en slaan dan links af, om bij het verlaten van de abdij naar rechts af te slaan. Via de Reuselseweg komen we aan het eind langs De Klothoeve. Je kan er op maandag & donderdag bakharing smullen. Misschien een leuk idee om de volgende keer eens uit te proberen. Daar steek je de Eerselseweg over en volgen de pijl van de wandelknooppunten naar knooppunt 4. Via de Steenovens kom ik aan het punt met het bordje 23 waarin ik mij in 2021 vergiste. Ik had er toen geen aandacht aan geschonken maar dit bordje is eigenlijk voor de ruiters bedoeld en is bijna exact het zelfde als dat voor de wandelaars. Alleen bij het één staat een figuurtje van de wandelaar bij dit van een ruiter afgebeeld en daar had ik toen uit ontwetenheid niet op gelet en stap ik nu gewoon recht door. 


Het is een lang recht stuk langs de rand van een bos deze zijn bijna allemaal privaat een eindje verderop bevind zich de Steenhoven Country Club een uitgestrekt golfterrein met 18 holes. 


rustig om te wandelen maar niet de wandeling om echt enthousiast van te worden, en dit is pas het begin. Aan het eind van de Steenhovens, we zitten dan al op de grens met Nederland sla ik links af, richting knooppunt 9 via de Grensweg.


Je wandelt er aan de achterzijde van Het Ven een minicamping, camperplaats. Waar momenteel 1 camper verblijft want sinds kort zijn ze nu ook in de winter open. Vaak gaat dit om landbouwbedrijven zoals in Zoutelande en Ouddorp waar ik ooit verbleef met de LMC. Hier kan je ook vers vlees kopen rechtstreeks van de boer. Ik heb hun website even bekeken Kostprijs voor een kampeerplaats 28 € voor 1 dag met twee personen en wanneer ik nog even de datums ingeef als singel betaal ik evenveel. Toen ik in 2019 naar Ysselsteyn in Nederland reisde en de opmerking maakte tegen de campingeigenaar, dat hij het koppel voor mij 30 € vroeg en ik 25 € moest betalen, terwijl 30 gedeeld door 2 toch 15 is kreeg ik als antwoord; ' Je bent niet verplicht te blijven ' en eens ik betaald had. ' Ik open morgen om 10 uur de slagboom voor je '. Dat klonk iets mooier dan je moet om 10 uur oprotten. Probleem is dat je in Nederland bijna nergens vrij kan staan. Ik las al vaak bij de reviews op de website Park4Night dat mensen midden in de nacht uit bed werden gehaald door de politie of boswachter en aangemaand werden onmiddellijk te vertrekken soms met een boete er bovenop, alsof je een crimineel bent. Sinds het vriendelijk onthaal ben ik allergisch aan campings. Tenslotte betaal je om in je eigen bed te slapen en op je eigen toilet te gaan. 

Gelukkig zijn alle campinghouders niet de zelfde en je heb er natuurlijk goede tussen ook; Maar toch eens de koe leeg gemolken mag je zo snel mogelijk vertrekken want de volgende staat al te wachten om leeg gemolken te worden. Dat is hier bij ons aan de kust nog een stuk erger.
 

Ik zet de wandeling verder, wat volgt is weer een lang recht stuk tot ik bij knooppunt 8 beland waar de ‘Dodendraad’ zich bevind een stukje althans dat gereconstrueerd is. Het was een omheining die de Duitsers tijdens de Eerste Wereldoorlog hadden gebouwd. Aanvankelijk was dit eerst een gewone omheining maar toen bleek dat dit niet voldoende was, werd de omheining onder stroom gezet. De dodendraad moest tijdens de Eerste Wereldoorlog voorkomen dat er gesmokkeld werd en dat spionnen of vluchtelingen het neutrale Nederland zouden bereiken. Het was een afschrikwekkende versperring, met een spanning van 2000 Volt of meer, over 332 kilometer langs de Nederlands-Belgische grens. Verderop zou er nog meer te zien zijn maar dat lag niet op mijn wandelroute.


We gaan naar rechts en meteen weer rechts, via een asfalt fietspad door het bos wandel ik verder. Vanaf hier starten de Nederlandse knooppunten dat zijn de groene vierkantjes met gele pijlen. Na Hamont Achel van 2024 ben ik nu wel beter op de hoogte klik op de link als je wil weten wat er toen mis liep. Bij het uitkomen van het bos steek ik de Lindedreef over en via de 
Postelseheideweg wandelen we terug richting minicamping Het Ven. Ondertussen had ik de camper de camping zien verlaten en kwam hij mijn richting uit. 


Vlak en glad als een biljardlaken als je daar over rijd met de camper hoor je niks bij ons in België mag je blij zijn als je nog een bord of tas overhoud, alles staat of ligt er te trillen in de Bravia.
 
Ter hoogte van huisnummer 7 sla ik rechts af het bos in, wat verderop naar links en komen zo bij knooppunt 81. Wat later verlaten we al terug het bos en komen terug op de Postelseheideweg waar ik even kort halt hou bij een picknick tafel. Daarna gaat de tocht verder en kom ik aan het einde van de Postelseheideweg waar we rechtdoor de Kapelweg oversteken.


Zo kom ik bij knooppunt 82, daar ontstaat wat verwarring voor de juiste richting naar knooppunt 10. Eigenlijk simpel op te lossen door de paal met pijl iets vroeger te plaatsen. Je moet er dus gewoon naar rechts. Wat verderop bevind ik me in het bos en kom ik op een kruispunt en daar staat niks. Wat nu? Rechtdoor, links of rechts? Ook hier had een extra pijl nuttig geweest. Uiteindelijk beslis ik om toch maar rechtdoor te gaan en dat is gelukkig de juiste beslissing.


Het is weer een heel stuk rechtdoor wandelen tot ik uiteindelijk aan knooppunt 10 kom. Vandaar gaat het naar knooppunt 22-1, 22 is terug een Belgisch bordje 1 een Nederlands beiden wijzen naar rechts een aardeweg die ja hoor rechtdoor loopt. Nadat ik eerst nog wat foto’s nam van onder andere de oude grenspaal slaan we daar rechts af.


De lange rechte stukken en het landschap beginnen echt eentonig te worden en ik maak dan ook nog weinig foto's wanneer ik dan uiteindelijk nog eens een picknick tafel tegen kom besluit ik toch nog eens te pauzeren. Niet te lang want boven mijn hoofd verzamelen enkele donkere wolken en dus zet ik mijn wandeling verder. Via de Lommelseweg kom ik dan bij knooppunt 20 gelegen aan de drukke Postel waar ik rechts afsla en de baan oversteek al vrij vlug kom ik nu bij knooppunt 19 en dan weet ik dat in de verte zich de Abdij bevind maar vooral de parking met de Bravia. Dit maal valt de pijn in de onderrug wel mee maar kamp ik met een lichte pijn in de knie, net die knie waar ooit vocht is uit verwijderd.


Na wat te rusten besluit ik mij zelf te trakteren op een pak friet bij de frituur op de parking. En eens terug in de Bravia is het toch even genieten, samen met een St. Bernardus kan dit wel eens smaken. Eigenlijk had een Postel beter op zijn plaats geweest maar die had ik niet. Al is die wel te koop in de abdijwinkel natuurlijk waar ik morgen eens naar toe ga om zalf te kopen. Ondertussen luisteren naar Radio 1 voor het live verslag van de voetbalmatch van Club Brugge tegen Union, maar dat is ook iets om niet bepaald vrolijk van te worden.

Een vrij rustige nacht gehad maar wel even liggen draaien en keren en wakker geworden en dan was hij er weer deze maal al iets na twee uur. Tijd dat ze die haan zijn biologische klok eens nazien want die is ferm ontregeld als je het mij vraagt. Verder ook een regenbuitje dat al bij al wel mee viel en ik dan toch nog vrij vlug de slaap kon hervatten. Het alarm staat op 8 uur maar het wordt iets later wat volgt is eerst het ontbijt, volgens buienradar wordt regen verwacht in de voormiddag. Straks even na de abdijwinkel wat ik daarna ga doen is nog onzeker. Gedacht voor een korte wandeling, maar na die van gisteren waarbij mijn stappenteller aangaf dat ik 23,281 stappen heb gezet in een tijd van 4u19 een totaal van 16,3 km zeg men verstand maar beter rust in te lassen. De pijn in de knie is nog steeds niet weg maar verergerd ook niet en na mijn bezoek aan de abdijwinkel besluit ik nog eerst te genieten van een tas koffie, ruim ik alles op en maak me op om huiswaarts te keren. Deze keer geen probleem met de navigatie. 

Op zeer korte afstand ontdek ik nog een plekje waar ik eventueel ook nog vrij kan staan en eens thuis doe ik meteen wat opzoekwerk alvast een leuk idee om de volgde keer ook daar een stop te maken en te gaan wandelen.  

Tot slot nog de wandelroute die ik zelf uitstippelde : Postel Wandeling = 15,4 Km. 
De te volgen knooppunten zijn :
14 - 12 - 4 - 9 - 8 - 8 - 9 - 81 - 82 - 10 - 22-1 - 20 - 19 - 14  

klik op de link hieronder voor het routeplan. 

Reacties