In de voetsporen van Johan 'De Rode Rider'

De Bravia is zonder problemen door de keuring geraakt, maar bij mij verliep het lichamelijk wat minder en de geplande uitstap van vorig weekend werd geannuleerd. Het plan was om terug te keren naar de abdij van Herkenrode, waar een historische veldslag zou worden nagespeeld. Dan maar nieuwe plannen maken, en zo beland ik vandaag, vrijdag 14/08/2026, op een plek die al een tijdje op mijn bucketlist stond. 

Wie in zijn jeugd veel stripverhalen las, zal deze locatie zeker herkennen, vooral als u favoriete stripverhaal ‘De Rode Ridder’ was. Ik bevind mij hier in Holsbeek, bij het kasteel van Horst, de thuisbasis van Johan 'De Rode Ridder'.

Het was hier dat Willy Vandersteen zijn inspiratie haalde voor de verblijfplaats van onze dappere Rider. Vermoedelijk is Johan ergens op een verre missie, want momenteel zijn de restauratie werken nog steeds aan de hang in zijn kasteel. 

Het was iets na twaalf als ik mijn plekje heb ingenomen op de tweede parking net voorbij het kasteel. Meteen gaat alles open en beslis ik eerst een boterham te eten alvorens foto’s te gaan nemen van het Kasteel. De werken zijn zowat in hun laatste fase, dus voorlopig kan het kasteel zelf nog niet bezocht worden. 

Ik zie op het infobord een wandelroute met groene rechthoekjes en ik beslis deze te gaan volgen. De kasteeldomeinroute van 4,3 km is goed voor 5,944 stappen in 1u15m.

Je start en finish op dezelfde plek en wandel dan rond de vijver aan het kasteel. 

Rond dit kasteel in het schilderachtige Hageland heerst een mysterieuze sfeer: volgens de legende verschijnt er elke nacht, klokslag middernacht, een spookkoets getrokken door zes gitzwarte paarden in de dreef, om vervolgens te verdwijnen in de donjon. De oorsprong van dit fenomeen ligt in een gruwelijke moord op de kapelaan van Horst, gepleegd door de kasteelheer zelf.

Ik heb daar alvast niks van gemerkt. Wel was er telkens weer dat onverklaarbare geritsel tussen de struiken toen de duisternis viel, Zowel de ledverlichting aan de buitenzijde boven de schuifdeur als de zaklamp konden me niet helpen dit mysterie op te helderen. Wie weet was het wel de geest van de kapelaan of erger de kasteelheer, die er ronddoolde.

In de Bravia bleef de schuifdeur open alsook het zijraampje tot kort voor het slapen gaan, de dakvensters bleven geopend. Binnen in de Bravia had ik eerder die dag 47° opgemeten. Gelukkig was er zo nu en dan eens een koelbriesje. En wanneer ik wat water uit de kraan wou nemen om me wat te verfrissen is dat net niet op kooktemperatuur. Het is pas na enkele seconden dat het water loopt dat het wat frisser wordt. 

Buiten wat tv kijken op de smartphone doe ik die avond niet veel meer. En desondanks de warmte in de Bravia moet ik toch vrij vlug de slaap gevat hebben.

Het is iets voor negen ik ga me opmaken voor een wandeling via de knooppunten dat zou er eentje zijn van 13,9 km. Ik begin de wandeling aan knooppunt 143, rechts van het kasteel heb je trouwens het restaurant 'Het Wagenhuis Horst'. 

We wandelen langs de vijver waar we wat verderop rechts afslaan over een brugje waar het naar links gaat. We volgen dan de beek de Winge. We steken even verder de Rodestraat over waar een landbouwer water uit de Winge aan het trekken is. Om dan verderop via een grindpad naar knooppunt 145 te wandelen waar we de beek nog eens oversteken. Via het bos wandel ik verder naar knooppunt 148. We komen aan in de Hertstraat waar we links afslaan richting knooppunt 149. Hier wandel je vooral tussen akkers en velden en kom je geen auto's tegen. 

Opvallend is dat de locatie zich niet ver van Zaventem bevindt, waardoor er heel wat vliegtuigen overkomen die soms rondjes draaien wachten op toestemming om hun landing in te zetten op Zaventem. Zelfs in de Bravia zijn ze hoorbaar, al ervoer ik dit niet als storend. De foto van het Brussels Airlines-toestel met Kuifje is wellicht niet van topkwaliteit, maar voor een oudere Canon-camera met eenvoudige zoomlens mag het resultaat best gezien worden.

Wat later bereik ik knooppunt 147 en sla ik rechts af om via de Hertstraat uit te komen bij de Blauwmolenstraat een vrij drukke baan aan knooppunt 146. Aan het eind van de weg ligt rechts op de hoek een parking daar steken we de straat over om via een pad naar knooppunt 68 te gaan en terug in wat bosrijk gebied te belanden. Ook het landschap dat tot op heden vrij vlak was wordt nu iets meer heuvelachtig. Je bevind zich hier in het natuurgebied Beninksberg, veel van die berg doen we echter niet. Wel kom ik er dit paard tegen dat hier in het wild leeft. 

Hoewel ik zonnecrème had aangebracht, was de zon nauwelijks zichtbaar door de grijze wolken. Na het maken van een foto van het paard voelde ik tijdens het verder wandelen plots nattigheid. Toen enkele druppels uitgroeiden tot tientallen, besloot ik even te schuilen onder de bomen die enige beschutting boden. Voor de natuur, maar ook voor de landbouwers en hun gewassen, zou een langdurige plensbui welkom zijn. 

Maar geen probleem ik had de regenhoes voor de rugzak bij, waarin ik mijn camera al had opgeborgen. Daarna trek ik zelf men nieuw regenjasje aan waar ik nu voor de eerste maal gebruik van maak. Het vervangt mij oude dat na veertig jaar zijn dienst wel bewezen had. Achteraf viel het wel allemaal mee en kwam de zon al vlug weer door het wolkendek piepen. 

Ik kom dan bij knooppunt 67 via de VlasseIaarbroek waar we aan het eind rechts moeten afslaan en wat verder in de bocht naar links in de Steenweg op Nieuwrode belanden. Ik wandel langs een bestelwagen van een tuinaanlegger men is daar bezig met een huis te verbouwen. Wat ik niet gezien had was de pijl rechts van de baan ter hoogte van de bestelwagen. Ik kom wat later aan een kruispunt geen knooppunt te zien natuurlijk, ik had dan al moeten terug keren maar ik beslis nog verder rechtdoor te wandelen tot ik op een punt kom dat ik eindelijk moet vast stellen dat ik verkeerd zit. Ik ga het jullie besparen wat er toen volgde maar mooi was het niet. Dan maar terug tot ik terug bij de bouwwerf kwam en ik plots aan de andere kant van de straat die pijl zag staan met nummer 69. Nu goed het zal wel aan mij zelf liggen maar zelfs al is er een voetpad ik wandel het liefst aan de linkse kant van de weg dan zie je altijd het verkeer naar je toe komen. Aan de bouwwerf links afslaan dus richting 601. 

Even later beland ik tussen een paar huizen, sla linksaf en kom bij deze oude watermolen terecht. Daar gaat het nog eens naar links en terug links. Ik wandel door het Dunbergbroek (Hagelandse Vallei) langs weiden met vredig grazende paarden, terwijl irritante vliegende beesten hun eigen luchtshow opvoeren. Eén zo’n etter besluit een souvenir achter te laten: een bloedend aandenken op mijn huid.

Op de plek waar de paarden lopen, stond een picknicktafel. Ik hield er een korte rustpauze, terwijl een dame op haar quad de weide opreed en de paarden trakteerde op stukjes brood. Na een stukje gewandeld te hebben, zie ik haar de weide uitrijden en houd ik even halt om haar te laten passeren. Ze verontschuldigt zich voor het lawaai van haar quad, maar ik maak haar duidelijk dat ik dat niet storend vind. We voeren een kort gesprek en ik vervolg mijn wandeling. Even verderop stopt ze bij twee andere paarden, waaraan ze de rest van het brood geeft. Daar sla ik linksaf en wandel verder het bos in.

Via de knooppunten 129 - 130 kom ik terug bij knooppunt 146 en 147 wat we eerder de dag ook al hadden gedaan. Daarna nemen we richting 131 dat we bereiken via de Geestmolenstraat. Aan het einde steken we de Gravenstraat over en volgen een smal hellend pad. Het brengt ons naar knooppunt 132 en 133 daar staat een zitbank met zicht op de kerk en daar ga ik dan even rusten en drink nog even. Als ik mijn weg verder zet voel ik terug die pijn in de rechter schouder opkomen, ik trek de riemen wat op en laat de rugzak wat rusten op de onderrug daardoor blijft de pijn wat dragelijker.  

Ik kom wat later aan een sportterrein waar ik nog even rust alvorens links af te slaan. Na knooppunt 142 volgt 141 en wat later wijst de pijl voor 143 naar rechts maar aangezien de Bravia op de andere parking staat sla ik links af en zo zit de zaterdag wandeling er op, met 22,832 Stappen en 16,6 km in 4u13m is de pijp uit. Die avond kijk ik na een jaar van afwezigheid terug naar het voetbal op Pickx: OH Leuven-Club Brugge 0-3 dus mijn dag kan alweer niet meer stuk. Nog even deze tekst neerschrijven en nu het bed in.

Het slapen verliep al wat minder vlot er waren hier wat auto’s die aan en af reden. Ik bleef dan ook nog iets langer liggen toen het alarm afging. Na het ontbijt maak ik mij op voor een nieuwe wandeling deze zou rond de 9 Km bedragen en begint terug bij knooppunt 143 aan het kasteel. Daar moet ik het brugje over rechts waar ik aan het einde van het pad de weg oversteek richting knooppunt 144.

Op weg naar knooppunt 228 steken we de Aarschotsesteenweg over en komen we ook deze sluikstort tegen. 

Ondertussen is het afzien aan beide armen en handen ik blijk overal gebeten te zijn van elleboog tot pols tot de bovenzijde van mijn hand. Na me ingesmeerd te hebben met zonnecrème heb ik deze maal wel de insecten spray gebruikt maar veel te laat natuurlijk. De jeuk is soms niet te harden. Ik zou daarom toch iedereen willen aanraden voorzichtig te zijn bij het wandelen vooral in bosrijke gebieden en waterplassen. Daarom heb ik ondertussen al wat info opgezocht en zal ik hier weldra een extra pagina toevoegen met interessante links naar websites met allerlei nuttige informatie om je te beschermen en deze vervelende insectenbeten te voorkomen. 

En zo bereik ik knooppunt 228 waar we naar links afslaan naar knooppunt 227. Met een prachtig uitzicht op het heuvelachtige landschap. Hier en daar kom je zelfs al eens een wijngaard tegen en natuurlijk een kapel hoe kan het ook anders. Die vind je bij knooppunt 153. 

Via het Houwaartsgat wandelen we langs velden van zonnebloemen en Wijngaards naar knooppunt 152. 

Daar aangekomen steek ik aan de verkeerslichten de drukke N223  Aarschotsesteenweg over om zo terug het bos in te duiken waar je de nodige verkoeling vind en waar ik me terug in slenter modus plaats. Kijkend van links naar rechts op zoek naar een Lucky moment waarop ik een ree of eventueel een vos zou kunnen spotten al is het daar misschien al wat laat op de dag voor maar je weet maar nooit natuurlijk. Via de knooppunten 150-148 kom ik terug op een stuk dat ik gisteren ook al op het einde had gedaan. 

En na knooppunt 147 en 131 met de kerk in het zicht waar ik gisteren rechtdoor liep naar het bankje waar ik had gerust moet ik nu links afslaan richting 145. Aan het eind van het pad moet ik naar links we bevinden ons dan in de Pastoriedreef. Aan het eind dit gebouw wat mij op het eerste zicht een kasteeltje lijkt te zijn, ik heb het echter niet kunnen achterhalen wat het precies is.

Net voor de poort ga je via een smal pad naast garageboxen terug het bos in, van het kasteeltje is weinig te zien om mooie foto’s te maken en even later moet ik terug naar rechts richting knooppunt 143, waar ik terug een stukje van het traject tegen kom van het begin van de zaterdag wandeling. Wat later sla ik rechts af over het brugje en kom ik terug uit bij de grote vijver rond het kasteel. 

Terug in de Bravia even wat rusten, daarna al wat schrijven aan het verhaal en zo meteen maak ik mijn maaltijd van de dag klaar. Spiegeleitjes met wat sjalotjes, gerookt spek en wat zoete paprika. Daarna wordt het nog wat lezen in het ‘t Pallieterke. 

Derde nacht het is rond twaalf uur als ik het bed opzoek en vrij vlug de slaap vind, maar wakker wordt als ik waterdruppels op het dak van de Bravia hoor vallen. Ik blijf nog even liggen maar wanneer het erger wordt beslis ik op te staan, namelijk de beide dakvensters staan nog open en die sluit ik uit voorzorg. Het is dan iets na drie uur en ik kruip vlug terug de slaapzak in waar ik nog een tijd lig te luisteren naar de regen op het dak van de Bravia, maar ik moet dan toch weer in slaap gevallen zijn. Wanneer het alarm afgaat blijf ik nog even liggen. En dan opstaan het is rond negen uur terwijl ik dit schrijf heb ik ondertussen mijn dagelijkse Fairebel al binnen. Straks nog een tas koffie daarna de afwas en alles op zijn plekje opbergen.

Uiteindelijk beslis ik na de afwas nog een korte wandeling te maken en via het smalle pad aan de camper kom ik uit aan de vijver en het kasteel de bedoeling is om de themabordjes te volgen met de blauwe pijlen. Ik heb de sweatshirt maar aangetrokken want na de regenbui van gisteren voelt het wat fris aan. 

Je wandelt er langs stukken die ik de voorbije dagen al heb gedaan en op sommige plaatsen is het goed op letten want daar staat dan eigenlijk niks zichtbaars meer op de bordjes. 

Als jij weet welke richting ik uit moet mag je het steeds laten weten, het gaat hem wel degelijk om het kleine plaatje onder dat van de wandelknooppunten.

Op het einde zelf geen bordjes meer behalve dat van wandelknooppunt richting 143 en dan weet ik al dat ik terug naar het kasteel wandel waar ik rechts moet afslaan over het brugje en zo terug bij de vijver en het kasteel kom.

Voor nu is het echt wel mooi geweest, want nog één dag langer en ze mogen me rechtstreeks aan het infuus hangen. Ik werd net weer van alle kanten bestormd door muggen en ander vliegend gespuis dat ter plekke de laatste druppel bloed uit mijn lijf zoog, en natuurlijk heb je het pas door als het kwaad al lang geschied is. 

Na een korte rustpauze nog even alles checken of alles uitgeschakeld en dicht is, en dan op weg naar huis. Vier dagen lang door de bossen geslenterd, camera in de aanslag, vol hoop op een ontmoeting met een ree – maar niets gezien, niets gehoord. Tot ik door Ternat rijd op de autostrade en, jawel, daar staat er eentje doodleuk bij de vangrail te grazen. En nee, natuurlijk heb ik daar geen foto van. 

Al bij al toch enorm genoten en ik ga zeker terug maar dan wel beter voorbereid op die rondvliegende vampiers. De eerst komende dagen krijgt de Bravia een grondige poetsbeurt want volgende week woensdag gaat hij alweer richting het circuit van Zolder.

Zaterdag Wandeling :  Kasteel en vallei wandeling = 13,9 Km

De te volgen knooppunten zijn :

143 - 143 - 145 - 148 - 149 - 147 - 146 - 68 - 67 - 69 - 601 - 129 - 130 - 146 - 147 - 131 - 132 - 133 - 142 - 141 - 143

Klik op de link  hier onder voor het routeplan

https://www.nodemapp.com/hike/route/gqgevg 

Zondag Wandeling : Kasteeldomein van Horst wandeling = 9,8 Km 

De te volgen knooppunten zijn :

143 - 144 - 228 - 227 - 153 - 152 - 151 - 150 - 148 - 149 - 147 - 131 - 145 - 143 - 143 

Klik op de link  hier onder voor het routeplan

https://www.nodemapp.com/hike/route/l49b3q