25/04/2026
Rond het middaguur arriveer ik bij mijn bestemming, die gelegen is aan de Goorweg 14 te Ranst. De navigatie leidt mij feilloos, tot ik onverwachts op een T-splitsing stuit en zelf een keuze moet maken. Links of rechts; ik besluit linksaf te slaan. Even later verschijnt het fort van Oelegem aan mijn rechterzijde, en twintig meter verderop, in de bocht, bevindt zich een pleintje waar ik kan overnachten. Het terrein is oneffen met hier en daar kuilen. Ik sla kort rechtsaf langs de antitankgracht, maar daar is de toestand nog slechter. Daarom keer ik maar terug en plaats mij op het eerste pleintje.
Ik maak me klaar om enkele foto’s van het fort te nemen, dat echter niet toegankelijk is voor het publiek omdat het nu dient als verblijfplaats voor vleermuizen. Daar ontmoet ik twee heren met wie ik een gesprek aanknoop. Een van hen vertelt dat hij vroeger ook fotografeerde, maar daarmee is gestopt vanwege zijn leeftijd. Hij raadt me aan te profiteren en te genieten, want voor je het weet is het voorbij. Leef niet om te werken, maar werk om te leven. Helaas komt dit besef voor mij te laat en realiseer ik me nu dat ik wellicht meer had moeten genieten. Na ons gesprek en afscheid wandel ik terug richting de Bravia, maar besluit verder te lopen en sla rechtsaf, waar ik eerder met de camper was teruggekeerd.
Ik volg het pad langs de antitankgracht in de hoop iets meer van het fort te kunnen zien, maar dit blijkt goed verscholen te liggen achter bomen en struiken. Aan het einde kan ik niet terug naar de Goorweg, omdat een gracht dit verhindert, en daarom besluit ik dezelfde route terug te nemen. Terug bij de Bravia neem ik eerst wat te eten en schrijf ik alvast aan mijn reisverslag. De stappenteller stond niet aan, dus deze informatie moet ik u helaas onthouden. Inmiddels is de zon al krachtig aanwezig en maak ik mij gereed voor een korte wandeling om de omgeving verder te verkennen.
Ik vrees dat tegen de tijd dat dit een echt Wittepeetersbos(je) is, ik helaas al naar de eeuwige jachtvelden zal zijn. Overal worden zogenaamd bossen geplant, maar het lijkt meer op een wedstrijd ‘wie zet de meeste twijgen in de grond’. Hele stukken landbouwgrond verdwijnen zoals ook in Moerbeke, vervangen door stokjes waar je bijna over struikelt, en dan trots verkondigen dat je een bos hebt geplant. Dit wordt geen bos, dit wordt een struikenfestival.
Die avond las ik in mijn recent aangeschafte boek “Vlaander De Leeuw”, persoonlijk gesigneerd door Gilles Gillissen de auteur van het boek. Hoewel ik in mijn leven niet veel boeken heb gekocht laat staan gelezen, kon ik de verleiding niet weerstaan toen ik de advertentie op Facebook zag. Het betreft de herwerkte versie van Hendrik Conscience, de man die Vlaanderen leerde lezen. Vervolgens keek ik op mijn smartphone naar mijn favoriete serie, om daarna weer verder te lezen. Naarmate de avond vorderde en de temperatuur daalde, besloot ik de Truma-verwarming aan te zetten, ondanks dat de gasfles bijna leeg was, waardoor ik niet wist of we de nacht ermee zouden doorkomen. De volgende ochtend bleek de gasfles echter nog niet volledig leeg, waardoor deze tot de avond in gebruik bleef. De fles moet leeg, aangezien ik nieuwe volle flessen wil hebben tegen het eerste weekend van mei, wanneer ik vertrek naar Spa-Francorchamps voor de FIA WEC TotalEnergies 6H of Spa. Hiermee heb ik mijn volgende reisplannen dan ook al onthuld.
Ik had het alarm op 8 uur gezet maar ik blijf nog even liggen. Rond negen uur ontbijten om mij vervolgens op te maken voor de wandeling. Ik heb de keuze uit drie wandelingen die ik zelf uitstippelde en eentje die ik vond en die in feite de zelfde was als mijn eerste maar met wat extra knooppunten en kilometers. Dus besluit ik die te doen. Ik begeef mij richting het fort daar sla ik rechts af het bos in richting knooppunt 71. Bij het verlaten van het knuppelpad gaat het terug naar rechts. We bevinden ons hier in het Provinciaal Groendomein Vrieselhof Richting knooppunt 8 en zo belanden we bij het kasteel Vrieselhof.
Daar is het even zoeken naar de knooppunten maar je volgt gewoon het pad naar rechts en wandel dan een halve cirkel rond het kasteel. Daar staat deze eeuwen oude tamme kastanje boom. Je moet daar rechts afslaan over het brugje. Maar ik loop nog even verder om een foto te nemen van het bijgebouwtje dat ooit dienst deed als duiventil.
De naam "Vrieselhof" gaat terug tot Jan van Vriesele, een edelman uit Kontich die rond 1300 ongeveer 24 bunders grond kocht in Oelegem (ongeveer 32 ha). Hij gaf de grond als bruidsschat voor zijn dochter. Meer gegevens uit die tijd zijn niet bekend. In 1450 werd een belangrijke hoeve met heerlijke rechten vermeld op het domein, dat bossen, heide en moerasgebied omvatte. In 1457 was er sprake van een "ridderlijk hof, geheten 't hof van Vriesele". De eigenaar, Matheeus van Steenbergen, kreeg toen van Filips de Goede, de hertog van Bourgondië toestemming om aan zijn hof een laathof op te richten. Dit was een lagere rechtbank waar een meier kon oordelen over plaatselijke geschillen. In 1495 erfde Josine van Steenbergen het domein. Toen werden voor het eerst hofgrachten vermeld.
Onder de eigenaars van het kasteel bevonden zich enkele burgemeesters van Antwerpen : Kosten van Halmale en Hendrik van Halmale.
Tijdens de Tachtigjarige Oorlog (16e -17e eeuw) gingen de inwoners van Oelegem meermaals schuilen in het kasteel.
Vanaf 1509 hadden leden van de familie van Halmale het domein in bezit. De laatste telg, Alfons-Ignace van Halmale stierf kinderloos in 1788. Daarna kwam het kasteeldomein in handen van Charles-Ignace d'Oultremont en zijn vrouw Anne-Henriette de Neuf. Deze laatste had toch nog banden met de familie van Halmale: haar grootmoeder was Barbara Anna Philippa van Halmale (dochter van Alexander Jozef van Halmale, die eveneens burgemeester van Antwerpen was). Voor de nieuwe erfgenamen was het kasteel een buitenverblijf waar ze weinig verbleven.
In de 19e eeuw gebeurden er restauratiewerken aan het kasteel. Het nabijgelegen koetshuis met stalling dateert van 1877.
In 1910 werd graaf Louis de Brouchoven de Bergeyck eigenaar van het geheel. Hij liet het oude kasteel herbouwen in neo-Vlaamse-renaissancestijl met trapgevels, speklagen en hoektorens, maar na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog lieten de Belgische troepen het kasteel om strategische redenen afbranden op 7 oktober 1914. Tussen 1917 en 1919 werd het huidige kasteel herbouwd in dezelfde stijl als het pas recent gebouwde, verwoeste kasteel. In 1974 werd het kasteel en het bijhorende domein door de kleinkinderen van Louis de Brouchoven de Bergeyck verkocht aan de provincie Antwerpen.
Daarna keer ik terug naar het brugje en zet ik mijn wandeling verder. Rechtdoor naar de knooppunten 6-72-70 en 79. En daar gaat het fout, links afslaan voor 79 maar na een dertig tal meters staat er een pijl naar 79 vanwaar ik kom. Ik beslis om nog even door te wandelen en zou normaal dan naar knooppunt 79 moeten gaan maar dat vind ik niet terug wel 73. Ik ga heel het eind terug. Heb ik niet goed opgelet? maar daar staat wel degelijk 79 met een pijl naar links. Dat doet mij denken aan Hamont-Achel waar ik ook heen en weer liep. Maar dat was door de combinatie van Belgische en Nederlandse knooppunten waarin ik me vergist had. Ik loop dan maar terug naar het bos bij paal 73. En dus zit ik met de nummers 84-78-9-12-11 en 83 dat ik dan maar oversla. Ik moet dit thuis dan maar even nakijken. Er zat dus niks anders op dan vanaf knooppunt 73 mijn wandeling verder te zetten richting knooppunt 74. Daar vind heel wat houtkap plaats.
Daarna gaat het richting 69-67-68-59 en 60. Knooppunt 60 door een hekje rechtdoor in een bos, ik volg een pad tot ik aan het eind op een T-splitsing kom. Daar is niks meer te zien van knooppunten. Dan maar heel het eind door het bos terug.
Wanneer ik terug aan het hekje kom, nog maar eens het papier boven gehaald met de nummers. Dan maar naar links richting 58, vervolgens gaat het naar 57-68 en 67. Daarmee wandelen we een deel over de route die we daarnet al hebben gedaan terug naar knooppunt 20. Normaal zou daar dan een bordje met pijl naar rechts moeten staan, maar dat staat niet in het gezichtsveld. Dan maar eens aan de andere kant van de paal gekeken en ja hoor daar staat dan knooppunt 20 rechtdoor, vanwaar ik kwam rechts afslaan. Waarschijnlijk hebben de mensen die de wandelknooppunten hebben geplaatst die dag ferm in de drank gehangen, maar erg duidelijk kan je het allemaal niet noemen. Nu goed na 14.110 stappen goed voor 9,88 km in 2u 31 m was ik al blij mijn Bravia terug te zien.
Tijd voor een ijskoude Red Bull om de motor op gang te trekken, gevolgd door wat schrijfsels aan het verhaal, terwijl op Radio 1 het epische verslag klonk van AA Gent ‘de Kwekkers’ tegen Club Brugge 'De Boeren'. Eindstand: 0-2! En dat vraagt natuurlijk om een feestje. Hoe anders vier je dat dan met een goddelijke St. Bernardus in de hand?Maandag morgen ik heb heerlijk geslapen en ik ben al uit bed voor het alarm afgaat. Na twee tassen koffie gaan de wandelschoenen aan en stap ik terug richting fort. Vandaag gaan we daar recht door en nemen het eerste straatje links de Knodbaan, dit brengt ons naar de Beeldekensstraat. Daar zie ik al vlug de vrachtwagen van het 'Antwerp Polo team' verschijnen
waar ik links afsla en via 70 kom ik bij 79 uit Normaal moet daar nu een bordje staan met 79 bereikt en een pijl naar 73 naar links vandaar de verwarring. Als ik dan in het bos bij paal 73 kom via de Kantonbaan kijk ik nog even goed naar de nummers op de paal 84 is nergens te bespeuren wel 83 die heel wat verderop mijn papier stond vermeld. Daarna zet ik mijn weg verder via 74-69-68 waar ik zondag rechts afgeslagen was ga ik nu rechtdoor richting knooppunt 57. Terug in de Goorstraat sprak een man me aan die net de post uit zijn brievenbus had gehaald. Hij hield ook van fotografie en was zijn 11-jarige kleinkind aan het leren, maar dan op de oude manier: met een filmrolletje, gevolgd door de donkere kamer met bakken vol vloeistof waarin je langzaam de foto ziet verschijnen. Vol passie vertelde hij hierover. Tot mijn verbazing bestaan er nog steeds winkels waar je dit materiaal kunt kopen. Na een tijdje vervolg ik mijn wandeling richting nummer 55, waar de Oelegemsteenweg samenkomt met de Schildesteenweg om deze over te steken.
We wandelen via de Bredabaan naar Den Heuvel, aan de rand van de bewoonde wereld, en komen zo bij knooppunt 56-56, dat ons naar het Albertkanaal leidt. Daar slaan we rechtsaf en volgen de Oudstrijderstraat langs het kanaal. Aan de rechterzijde bevindt zich een waterwinningsgebied en een waterzuiveringsstation.
Na enige tijd slaan we rechtsaf in de Witteburg en iets verder opnieuw naar rechts, over een brugje het bos in. Via de Johanna De Pretdreef bereik ik de laatste overblijfselen van het oude kasteel, waar enkel nog de sokkel van kasteel Het Hof Ten Broecke, ook wel het Schildehof genoemd, te vinden is.
Na 52 komt 53 en verlaten zo het voormalige kasteel domein. Nu zou je verwachten eens je aan het einde van het pad komt dat daar een paal staat met een bordje naar knooppunt 56. Het is in ieder geval naar links want ik kwam vandaar. Op mijn blad papier staat 56-56-10. Ik sla links af wat verderop staan dan wat bordjes maar geen 10 wel 71 dat na de 10 komt. Ik wandel door tot aan een S bocht waar ik eerder die dag van links kwam maar ik zie geen bordjes. Op dat ogenblik rijd de groendienst van Schilde net weg die het vuilbakje van een nieuwe vuilzak hadden voorzien; Maar ook mijn zicht hadden belemmerd ik beslis enkele stappen terug te keren en zie nu de bordjes, het gaat om een traject aanpassing en dus moet ik het grindpad rechts nu volgen. 
Maar het moet gezegd men had dat verderop moeten plaatsen bij het uitkomen van het pad tussen 53 en 56. Daarna wandelen we door een wijk om vervolgens aan te komen via 71 aan het kasteel. Ik wandel er voorbij de parking van het kasteel wat ik ook als noodgeval had genoteerd en waar je wel onder de bomen kan staan. Dat is goed tegen de hitte van de zon maar minder goed voor het zonnepaneel op het dak. Want wanneer ik nu de lithium batterij in de camper controleer dan staat die mooi op 100% geladen. Ook hier een trajectwijziging van knooppunt 8 ik wandel nu via de parking naar knooppunt 5 waar ik naar rechts ga. We wandelen daarmee van het kasteel weg. Aan het einde komen we in de Knodbaan ter hoogte van Stalteater Jozef Simonskring daar sla ik links af richting knooppunt 6 om uiteindelijk via 72 terug bij het vertrekpunt van deze morgen aan te komen. En bij het Fort vinden we knooppunt 20 daar recht door waar de Bravia mij opwacht met een koude Redbull. Met deze wandeling heb ik vandaag 19.981 stappen gezet in 3u36m wat goed is voor 13,9 km. 
Na de wandeling neem ik even de tijd om de tekst op de laptop uit te werken. Thuis wordt deze overgezet naar de blog, waarna ik de foto's bewerk en toevoeg aan de tekst, die ik daar nog wat aanpas. Inmiddels is het kwart over twee; tijd voor een koffie, gevolgd door opruimen en de terugrit naar huis. Maar het staat vast hier kom ik heel graag nog eens terug want achteraf bleek dat ik nog veel moet ontdekken hier in deze prachtige streek. Terug thuis zal de Bravia een grondige poetsbeurt krijgen, zodat hij klaar is voor de volgende uitstap: het raceweekend in Spa, waar ik nu al met veel enthousiasme naar uitkijk.
De wandeling van zondag : Vrieselhof wandeling = 10,2 Km
De te volgen knooppunten zijn :
20 - 71 - 8 - 5 - 6 - 72 - 70 - 79 - 73 - 74 - 69 - 67 - 68 - 59 - 60 - 58 - 57 - 68 - 67 - 20
https://www.nodemapp.com/hike/route/23xn4b
Wandeling Maandag : Vallei en kastelen wandeling = 13,6 Km
De te volgen knooppunten zijn :
20 - 72 - 70 - 79 - 73 - 74 - 69 - 67 - 68 - 57 - 55 - 56 - 56 - 52 - 53 - 56 - 56 - 10 - 71 - 8 - 5 - 6 - 72 - 20
https://www.nodemapp.com/hike/route/8aywda
Belangrijke info :
Achteraf bleek dat de pijl 79 die mij naar links stuurde via de Kantonbaan niet volledig correct was. Daar moet een bordje hangen met bestemming 79 en een pijl naar links voor 73 en 84. Daar naast is er de paal ter hoogte van het huisnummer 5. Die vermeld 79 naar rechts van waar ik kwam, dat is goed voor de mensen die van 73 of 84 komen maar het bordje met pijl naar 73 en 84 zijn daar niet aanwezig.
Naast de tuin van het huis ligt ook een pad en dat had ik moeten nemen richting knooppunt 84. Op het routeplan moet je trouwens via dat pad ook naar punt 73. Ik ben daar dus gewoon rechtdoor gewandeld.
Wat knooppunt 60 betreft zou ik achteraf op de kaart merken dat ik zowat halverwege naar rechts had moeten afslaan en vervolgens naar links via het Renier Sniederspad zou ik dan in de Putseheide aanbelande waar ik naar links had moeten gaan om zo de Goorstraatsevelden en knooppunt 58 te bereiken.
Ik heb nog thans goed rond gekeken in het bos ik kon geen paal vinden, of ik ben er voorbij gelopen zonder hem op te merken ?, het zou kunnen.
Bij de wandeling van maandag heb je de trajectwijziging bij knooppunt 10-71 en naar het einde toe bij knoopunt 8. Je doet daar een omweg via de parking van 8 naar 5 die anders wordt weergegeven op de kaart.
Tot besluit: ik zal in de toekomst bij dergelijke misverstanden foto's maken van de palen en dit doorgeven aan wandelknooppunten. Een andere tip en die had ik zelf nog thans al overwogen is het uitprinten van het routeplan en mee nemen op de wandeling.
Reacties
Een reactie posten