Mijn Bravia dagboek

Vandaag ruilen we het oude jaar in voor het nieuwe jaar. Dat staat reeds te popelen van ongeduld. Het was een jaar waarin heel wat gebeurde. Zo was 6 juni 2025 mijn laatste werkdag. Een jaar waarop ik Blogger inruilde voor Wordpress, maar tot het besef kwam dat ik van de klavers naar de biezen gelopen was. Dus besloot ik enkele dagen geleden om terug te keren naar mijn oud vertrouwd plekje bij Blogger. Een jaar waar ik heb vastgesteld dat de jaren van arbeid net iets te veel hebben geëist van mijn lichaam en me opzadelde met allerlei lichamelijke kwaaltjes. Toch kijk ik nu hoopvol uit naar 2026 en naar de nieuwe uitstapjes met de Bravia. De reisverhalen kan je terug hier ontdekken. En om zeker te zijn dat je niks moet missen, klik dan even op volgen ! Tot slot wens ik al mijn bezoekers een gelukkig en voorspoedig 2026. Maar vooral een goede gezondheid toe.

Centrale begraafplaats Brugge

Iets wat al een tijdje op de bucketlist stond van plaatsen waar ik wilde fotograferen was de Centrale Begraafplaats in Brugge. Toen ik twee weken geleden met de Peugeot RCZ R naar de keuring reed kreeg ik een rode kaart voor een te hoge uitstoot. Een probleem waar hij in 2025 ook al mee kampte. Men adviseerde mij om een additief toe te voegen aan de brandstoftank en deze eens volledig leeg te rijden om het probleem te verhelpen. Dus het ideale moment om op zaterdag en zondag eens naar Brugge te rijden met de RCZ R in plaats van de Bravia die noodgedwongen thuis bleef. Je vind het kerkhof aan de Kleine Kerkhofstraat te 8000 Assebroek - Brugge en je zou het een beetje kunnen vergelijken met het Parijse Cimetière du Père-Lachaise waar onder ander Jim Morrison van The Doors begraven ligt maar dan in miniatuur versie. Toch de begraafplaats in Brugge is goed voor een oppervlakte van 12 hectare. Je kom hier dan ook ogen te kort, momenteel zijn er werkzaamhed...

Winter in de Kalkense Meersen

Woendag 7 Januari Op amper 1,5 km van mijn deur ligt het Vaartplein waar campers vrij kunnen staan het ligt aan één van de toegangspoorten van de Kalkense Meersen. De intentie om ver te wandelen is er niet, de bedoeling is eerder om eindelijk eens wat winterse foto's te maken. Ik duffel me goed in en begin te wandelen, de wind maakt het extra guur waardoor het nog kouder aanvoelt. Wat later als de wind gaat liggen voelt het meteen al een stuk beter aan, meer nog begin ik zelf wat te transpireren onder de dikke jas die uitstekend haar werk doet. Wanneer ik bij de Roerdomp- fietsbrug over de Kalkenvaart kom besluit ik om via de brug naar de uitkijktoren te wandelen. Daarna gaat het richting scheldedijk, maar op dat moment begint het licht te sneeuwen. Even aarzel ik en overweeg om terug te keren maar uiteindelijk zet ik de wandeling toch verder. Grote groepen ganzen troepen er samen en wanneer ik de dijk bereikt baant een eenzame fietser zich een weg door het sneeu...

Mogelijk gemaakt door Blogger